assalam dan hello semua..
serius da lama x kongsi something kat sini..
ok.. nk cerita sikit penglaman diri sepanjang tempoh pembelajaran..
sy start pergi sekolah umur 4 tahun.. masa tu pergi taski abim, muar..
kira tadika islam la, under PAS rasanya.. dr situ sy belajar mengenai islam iaitu cara nak solat mcmana, bahasa arab, tauhid, sirah nabi n mcm2 lg.. sampailah sy 6 tahun...
then, mcm org lain, sy masuk skolah randah..
sy blaja di 3 buah sekolah krn faktor perpindahan mak sy sbgai cikgu..
darjah 1 - sekolah kebangsaan temiang
darjah 2 - sekolah kebangsaan orang kaya ali
darjah 3 - 6 - sekolah kebangsaan seri menanti..
biasalah, bangsa johor, mestilah ada sekolah agama..
darjah 1 - sekolah agama parit khadi
darjah 2 - 6 - sekolah agama parit pechah
darjah khas - sekolah agama seri menanti..
then, sekolah menengah tingkatan 1- 5 di sekolah menengah kebangsaan seri menanti, muar..
form 1 -3: kelas aliran agama (blaja bahasa arab komunikasi)
form 4-5: kelas pure science (bio, fizik,kimia)
lepas sekolah, alhamdulillah dpt smbung di kolej matrikulasi melaka jurusan akaun(jurusan pilihan)
pernah pergi interview SPA but tak lepas, then ambik keputusan utk terus abiskan matrikulasi...
then, alhamdulillah dpt smbun di upm jurusan pembangunan manusia dan teknologi maklumat (pilihan ketiga dlm UPU)
alhamdulillah, bersyukur sbb Allah bg sy ilmu yg tdk ternilai..
tapi, disebalik itu byk sbnrnya ujian yg Allah bg..
sy tidaklah sekuat seperti mana org lihat..
sy tetap lemah jika diuji, cuma cara sy, sy xnak org tahu sy lemah smgt..
emak n ayah pun rasa yg sy lg kuat smgt drpd akak n abg sy walaupun tahu yg sy adalah anak bongsu..
n for me, sy pun anggap yg sy bukan anak bongsu yg suka bergantung kpd ahli keluarga yg lain, thats why akak n abg sy kdg2 xkisah pun apa sy buat, cukup ke duit sy sehari-hari.. apa je la..
bukan lah mengungkit, cuma sy tahu mereka da ade tnggungjawab masing2..
n bagi mereka, mak n ayah da sediakan mcm2 utk sy.. walhal, mereka xsedar yg mak ayah juga da sediakan mcm2 utk mereka..
sy terpaksa kuat utk mereka... harungi mcm2 dlm hidup..
ntah berapa kali sy menangis tersungkur namun sy tetap positifkan diri, bangkit dan menghadapi semua..
sbb sy percaya yg ada keindahan n kebahagiaan menunggu sy di masa hadapan..
dan kalau bukan di dunia, mungkin jua di syurga nnti, insyaAllah..
